„Tajemnica Zaczarowanego Klasera” – scenariusz zajęć

„Tajemnica Zaczarowanego Klasera” to książka o znaczkach, filatelistach i czarnych charakterach ze świata klasera. Książka napisana prosto, ciekawie i zgodnie z dziecięcą logiką. Książka Danuty Zawadzkiej dołączyła do wielkich opracowań literackich opisujących filatelistykę i filatelistów.

Klasery mamy w domach prawie wszyscy, bo kiedyś zbieranie znaczków było nie tylko modą, ale zajęciem najbardziej właściwym dla wielu młodych ludzi. Zbieraliśmy znaczki, ale filatelistyka jako wiedza o walorach filatelistycznych i zasadach uprawiania tego zbieractwa dla 80% zbieraczy była nieznana.

Przeciętny zbieracz znaczków nie miał bowiem pojęcia o tym, że zbiera się walory filatelistyczne, czyli: znaczki, KFC – koperty Pierwszego Dnia Obiegu, listy wysłane pocztą, datowniki okolicznościowe.

Dla filatelisty to jest prawdziwy skarb, który zbiera często przez cale życie – celem zbierania jest nie tylko chęć posiadania walorów filatelistycznych, ale przede wszystkim chęć pokazania ich innym w formie eksponatu filatelistycznego – zbioru znaczków, kopert i stempli ułożonego według pewnych zasad. Taki zbiór czytamy jak książkę.

Danuta Zawadzka określiła w swojej książce zbieranie znaczków – lekarstwem na zmartwienia.

Dziadek – filatelista pewnego dnia przekazuje swój zaczarowany klaser wnukowi. Wybrał ten właśnie dzień bo doszedł do wniosku, że jego wnuk jest już gotowy na odkrycie filatelistyki. Skarb dziadka Mateusza był jego oczkiem w głowie. Chłopiec słyszał już o jego istnieniu, ale dziadek pilnował skarbu i nie pozwalał małemu Aleksowi bawić się swoim klaserem. Dla filatelisty klaser jest skarbem, bo tworzy go długo, i często, aby zdobyć znaczek musi nie tylko kupić go za pewną sumę, ale przede wszystkim znaleźć.

Klaser dziadka Mateusza był skórzany i bardzo stary. Pokazanie klasera przyjaciołom Aleksa wywołało między nimi dyskusje na temat sensu zbierania znaczków. Kamil stwierdził, że zbieranie znaczków

to nudziarstwo, i pewny swojego sądu dodał: – Kto dziś zbiera znaczki?

Aleks odpowiedział mu ze spokojem i pewnością: – Kiedy zobaczyłem ten klaser, też tak myślałem –

ale gdy mu się uważnie przyjrzałem, pomyślałem sobie, że jest w nim coś niezwykłego…

Faktycznie – Kamil zadał bardzo mądre pytanie: – Kto dziś zbiera znaczki? I właściwie większość z nas odpowie na nie – Nikt dzisiaj już nie zbiera znaczków.

I okaże się, że jest to oczywiście nieprawda. Nadal na całym świecie i w Polsce ludzie zbierają znaczki. Organizuje się wystawy filatelistyczne, konkursy i olimpiady.

Klaser dziadka był zaczarowany – żył własnym życiem – klaser był innym światem – w którym rządził król Ranulf VI. Zawsze, kiedy dzieci otwierały klaser, działy się dziwne i magiczne rzeczy – znaczki mówiły, ruszały się, spały, chrapały, śmiały się, płakały.

Dziadek przekazał Aleksowi klaser z prośbą, aby wnuczek uporządkował jego kolekcje. Sam, kiedy był mały, dostał znaczki od swojego taty. I tutaj wyłania się kolejna pozytywna rola filatelistyki – łączy pokolenia – jest pomostem pomiędzy wiekami. Najlepszym tego dowodem może być kolekcja znaczków obecnej królowej Elżbiety II.

Pewnego dnia dzieci zorientowały się, że klaser jest także niebezpieczny bo... może ich wciągnąć do swojego świata za sprawą złych cieni, które chciały zniszczyć Królestwo Znaczków.

Po przeczytaniu książki wiedziałam, że książka doskonale nadaje się do pracy w kole filatelistycznym. Obie książki starają się zachęcić dzieci do filatelistycznej wędrówki po klaserach dziadków, rodziców, znajomych.

Dzięki takim zaczarowanym klaserom dzieci zainteresują się szybciej filatelistyką i zawsze znajdzie się grupa, która w filatelistyce dostrzeże coś więcej niż tylko sztukę układania znaczków pocztowych.

Temat: Tajemnica Zaczarowanego Klasera

Cele ogólne:

• Zwrócenie uwagi uczniów na filatelistykę jako

sposób na ciekawe życie.

• Poszukiwanie własnych klaserów rodzinnych.

• Kształtowanie umiejętności rozwijania swoich

pasji dzięki filatelistyce.

• Zwrócenie uwagi ucznia na możliwość wykorzystania

swoich pasji w wyborze kariery zawodowej.

Cele szczegółowe:

• uczeń zna różne znaczenia słowa „filatelistyka”,

• uczeń umie zdefiniować słowo „filatelistyka”,

walory filatelistyczne, stempel okolicznościowy,

• uczeń rozumie działania ze znaczkiem,

• uczeń akceptuje pasje swoich kolegów,

• uczeń potrafi wskazać swoje pasje – hobby i zna

obszary swoich działań z pasją.

Metody pracy:

• praca w grupach,

• praca indywidualna,

• pogadanka,

• pokaz/prezentacja,

• pomoce dydaktyczne: encyklopedia PWN, klasery

Przebieg zajęć

1. Omówienie tematu zajęć

Zwrócenie uwagi na różne znaczenia słowa „filatelistyka” – praca z encyklopedią PWN.

2. Wyjaśnienie słowa klaser – pokaz przyniesionych klaserów przez dzieci lub klaserów, które zgromadził opiekun MKF.

Tutaj należy wyjaśnić, że są też klasery do przechowywania monet.

3. Bohaterowie książki:

Aleks, Kamil i Zuzka, dziadek Mateusz, listonosz, Rubens zakonnik, Gobnat król cieni.

Na zajęciach bibliotekarz opowiada dzieciom o książce i jego bohaterach. Czytamy tylko wybrany rozdział: A wszystko zaczęło się tak lub Wyprawa do krainy znaczków.

Na kanwie przeczytanego opowiadania dzieci odpowiadają na następujące pytania:

1. Kto pierwszy z rodziny rozpoczął zbieranie znaczków?

(pradziadek Aleksa)

2. Kim był pradziadek Aleksa? (był urzędnikiem na poczcie)

3. W jakich okolicznościach stał się właścicielem zaczarowanego klasera? (zaczarowany klaser otrzymał od króla Krainy Znaczków)

4. Czy chciałbyś/chciałabyś być właścicielem zaczarowanego klasera?

5. Dzieci opisują Krainę Znaczków.

6. Prezentacja multimedialna: filatelistyka.

7. Rysujemy Króla Znaczków z zaczarowanego klasera.

Autor: Małgorzata Bykowska
specjalista w zakresie bibliotek szkolnych wiceprezes Towarzystwa Nauczycieli Bibliotekarzy Szkół Polskich Oddział w Warszawie